Bijna op Schiphol. ©Peter
Om 5:00u gaat de wekker. Al snel realiseer ik me dat dit die dag is waar ik me al maanden op voorbereid heb. Het begon allemaal vier maanden eerder met het idee. Mark en Martijn waren al twee keer eerder in Zuid-Afrika geweest en waren er zo enthousiast over dat ze nog wel een keer wilden. Deze keer niet in een georganiseerde groepsreis, maar op eigen houtje rondrijden met een gehuurde auto. Dit alles zou dus vier weken moeten duren. Ik had eigenlijk plannen om op reis te gaan naar Nieuw-Zeeland, maar Mark en Martijn weten me ervan te overtuigen dat Zuid-Afrika ook erg mooi is. Een paar weken later, nadat ik hem vertel over onze plannen, komt ook Ruben bij de groep. De vliegtickets boeken we al snel en ook maken we alvast reserveringen voor de eerste campings. We spreken regelmatig af om dingen te regelen en het duurt niet lang voordat de dag van vertrek aanbreekt.
Bijna op Schiphol. ©Peter
Om 6:30u sta ik helemaal klaar en word ik opgehaald door mijn vader. Ook mijn zus gaat mee om me uit te zwaaien. Om 7:15u arriveren we op Schiphol. Al snel zien we Ruben lopen met zijn ouders. Mark en Martijn zijn onderweg en zijn er iets van 20 minuten later. We checken onze bagage in. Ik zit op 12.5 kg, Mark en Martijn net iets boven de 20 kg. Ik vraag me af wat ik dan niet bij me heb wat zij wel bij zich hebben. Dit raadsel zou nooit echt opgelost worden. Behalve een extra deken en een flesje hoestdrank miste ik zelf niets. Rond 9:00u lopen we door de douane, kopen we nog wat water en wisselen we iets van 150 euro om in randen. We mogen al vrijwel direct het vliegtuig inlopen.
Het vliegtuig dat ons naar Kaapstad zal brengen, een vlucht van ongeveer 10000 kilometer. ©Mark
We vliegen in een Boeing 777-200 van KLM. Het vliegtuig is een stuk moderner dan ik gewend ben op de relatief korte stukjes naar Turkije of Noorwegen. Zowel de binnen- als de buitenkant zien er goed uit en in dit vliegtuig zou ik geen delen van stoelen zien losspringen en dat soort grapjes die je wel in een goedkoop vliegtuig naar Turkije ziet. Wat ik ook niet gewend ben, is dat iedereen een entertainmentsysteem bij zijn stoel heeft. Ik vraag me af of dat niet goedkoper had gekund en of het überhaupt wel nodig is. Later in de 11 uur durende vlucht blijkt het toch geen overbodige luxe te zijn. Het opstijgen gaat soepel. Wat ik erg interessant vind, is de flight tracking. Op het scherm wordt allerlei informatie, zoals de snelheid, hoogte, buitentemperatuur en verwachte aankomsttijd getoond. Ook kunnen we op de kaart precies zien boven welk land we zitten. Al snel zitten we op 10 km hoogte en vliegen we met een snelheid van 950 km/u richting Kaapstad.
De Sahara. ©Peter
Wolken boven midden Afrika. ©Martijn
Ik kijk wat TV. Ik zie o.a. "The Pirates of The Caribbean", die ik nog steeds niet gezien had, maar nu dus wel. Ook kijk ik een aflevering van The Simpsons en luister naar een cd van Keane. Ze hebben zelfs Coldplay in het systeem staan. Ik blij! Ik maak wat foto’s boven de Sahara. Rond 19:30u gaat de zon onder; mooie ondergang. Het begint nu toch wel te vervelen en ondanks het entertainmentsysteem en de korte wandelingetjes voel ik me verveeld, moe, en stijf. Het eten is goed, maar weinig. Uiteindelijk zetten we de landing in, zien we nog onweer en het verlichte Kaapstad. Rond 21:15u landen we, 20 minuten voor schema.
Zonsondergang. ©Peter
Schemering. ©Peter
We moeten vrij lang wachten voor we uit mogen stappen en lopen dan richting douane. Omdat we vrijwel achterin het vliegtuig zaten, staan we ook vrijwel achter in de rij. Het is hier warm en klam. We krijgen een mooie sticker in ons paspoort en gaan onze bagage ophalen. Dit duurt niet lang meer. Nu gaan we op zoek naar het busje van het hotel dat ons zou ophalen. We zijn inmiddels veel later dan afgesproken (22:30u of zo) en we kunnen niemand vinden die op ons staat te wachten. Dan maar iets regelen bij een shuttle service. Dit is ook nog goedkoper. De man achter de balie sluit meteen achter zich af en blijkt ook onze chauffeur te zijn. Waarschijnlijk zijn we de laatste vlucht of zo en gaat hij nu ook naar huis. We worden in een busje gepropt waar al een aantal toeristen in zitten, maar het past. Het is niet druk op de weg, maar dat is niet zo gek natuurlijk. De eerste indruk van Kaapstad. We rijden door het zakelijke deel van de stad en dat ziet er redelijk uit. Het is wel erg verlaten allemaal en af en toe loopt er een groepje onguur-ogende mensen. We letten alvast op hoe je hier moet autorijden, want dat zullen we over een paar dagen zelf moeten doen. We verbazen ons over de stoplichten. We hebben al snel door dat zowel voor als na het kruispunt verkeerslichten staan, maar we komen ook bij rotondeachtige verkeerssituaties, waar een stuk of 10 stoplichten op rood staan. Nadat iets meer dan de helft van de lichten op groen springt, rijdt de chauffeur verder. We hebben geen idee naar welk verkeerslicht we nou moeten kijken.
Na één keer voor de verkeerde deur te staan, komen we aan bij Cape Town Backpackers. We checken in en worden naar onze kamers gebracht. Het ziet er goed uit en we gaan al snel slapen.