Aan de bar voor het ontbijt. ©Peter
Om 7:15u gaat de wekker. Dit zou voorlopig onze laatste nacht in een echt bed zijn. Er hangt hier een gezellige sfeer in het hotel en ik vind het jammer dat we niet langer kunnen blijven. We zagen hier trouwens de eerste tekenen van de obsessie in Zuid-Afrika (waarschijnlijk terecht) voor beveiliging. Onze kamers zijn in een gebouw dat losstaat van het gedeelte waar de receptie zit. Om daar te komen, moeten we een stukje de straat over en twee hekken door. Deze zijn beveiligd met een elektrisch slot met een cijfercombinatie. Ook hangt er op straat een soort bewaker rond die bij het hotel hoort en alles in de gaten houdt.
Het schema voor vandaag is erg strak en we twijfelen of we ’s avonds wel op tijd (d.w.z. voor het donker) in Stellenbosch zullen zijn. We moeten namelijk voor de eerste keer onze tenten opzetten en dit willen we niet in het donker doen. En ondanks dat het hier amper twee maanden vóór de langste dag is, gaat de zon al om 19:30u onder, waarna het snel donker wordt. Daarnaast wordt het niet aangeraden om in het donker auto te rijden.
Aan de bar voor het ontbijt. ©Peter
Tijdens het ontbijt aan de bar komt er een man binnen die onze auto komt afleveren. We vullen eerst allerlei papieren in en gaan dan bij de auto kijken die op de parkeerplaats naast het hotel staat. Het is een volkswagen kombi, kenteken ND-598-177, een nummer dat een maand later berucht zou zijn op de Zuid-Afrikaanse wegen. Een paar dagen komen we erachter dat onze auto uit Durban komt (ND in de nummerplaat), als iemand ons vraagt of we daar vandaan komen. De auto ziet er goed uit en alles lijkt in orde. De kleur bij aflevering is wit, maar dit zou niet lang duren.
De auto; nu nog wit. ©Martijn
We pakken onze tassen en laden de auto in. We checken uit en vertrekken in de auto naar onze eerste bestemming: het adres waar we de campingspullen zullen ophalen. Martijn heeft de eer om als eerste door het hectische Kaapstad te rijden. Het is even wennen en na twee keer langs het adres te rijden, parkeren we ergens in een achterafstraat en gaan Mark en Ruben alvast melden dat we eraan komen. We parkeren op de stoep voor de deur in een vrij drukke straat. We lopen door de spullen heen die we zullen huren: o.a. twee tenten, tafel, campingstoelen, gasflessen, koelbox, watertank, borden, bestek, bijl, etc. We laden in, betalen en rijden naar het adres waar we de telefoon ophalen die bij de auto hoort. Dan rijden we naar het Waterfront, waar we parkeren in een parkeergarage en Ruben en Martijn boodschappen gaan doen. Als ze terug zijn, vertrekken we richting Kaap de Goede Hoop.
Het is bewolkt en af en toe schijnt de zon, maar het is in ieder geval droog. Voordat we Kaapstad echt uit zijn, stoppen we op een parkeerplaats langs de weg en lunchen op een bankje met uitzicht op de oceaan. We rijden verder. De wirwar van straatjes verdwijnt en het is nu vooral een kwestie van de weg volgen. De kust is hier erg mooi, met vreemd gevormde bergen en af en toe een baai die ver beneden ons ligt. Op een bepaald punt staat er een rij auto’s stil en blijkt er een groep bavianen op de weg te zitten. Er springt nog een kleine op onze auto en gaat ondersteboven op de voorruit hangen, maar deze is alweer weg voordat we een foto kunnen maken.
De kust op weg naar Kaap de Goede Hoop ©Peter
Links rijden, zoals het hoort. (We zouden dit gelukkig niet zo vaak vergeten.) ©Peter
Uitzichtje. ©Peter
File voor een groep bavianen. ©Peter
Uiteindelijk komen we bij de ingang van het natuurpark Kaap de Goede Hoop. We rijden zover mogelijk naar Cape Point als mogelijk is. Daar stappen we uit en beginnen Martijn, Ruben en ik aan de wandeling naar het punt dat Kaap de Goede Hoop heet. De wandeling leidt voor een deel over een vlonderpad, met een zijweg naar een strand. Het is een mooie wandeling en we maken veel foto’s. We stoppen even op het hoogste punt. Dan dalen we af naar het punt waar het bordje "Cape of Good Hope" staat en waar de busladingen Japanners worden afgeleverd, op de foto gaan en weer instappen zonder verder iets van de omgeving gezien te hebben. We vragen ons af waar ze het dan eigenlijk voor doen. Nou ja, we weten ons in ieder geval tussen de Japanners te wringen en ook achter het bordje op de foto te gaan, samen met Mark die ons hier staat op te wachten.
De wandeling op Kaap de Goede Hoop, met meer foto's. Door Martijn.
"Het" strand bij Kaap de Goede Hoop. ©Peter
Een groot deel van de route liep over een houten vlonderachtig pad. ©Peter
Vuurtoren... ©Peter
Het meest zuidwestelijke puntje van heel Afrika! Best een vreemd idee om hier aan het uiteinde van een continent te staan... ©Peter
Uitzicht... ©Peter
Met z'n allen achter het bordje. ©Martijn
Vanaf dit punt rijden we weer verder. Martijn rijdt nog steeds. We zien onze eerste wilde struisvogel, die we twee dagen eerder nog hadden opgegeten. We komen door een aantal kleine plaatsjes waar verkeersborden staan als "pas op voor pinguïns". We zien geen pinguïns. We rijden door en gaan via de buitenwijken van Kaapstad door naar Stellenbosch. In Stellenbosch is het even zoeken, maar uiteindelijk komen we aan. Het is inmiddels net avond geworden.
Pas op voor pinguïns. Niet echt iets waar je hier het eerst aan zou denken. ©Peter
We kamperen vandaag bij een backpackers hotel. D.w.z., op het grasveld in de achtertuin van het hotel. Er staat al een tent en met onze tenten erbij zou er nog weinig ruimte overblijven. We zetten snel de tenten op, wat geen noemenswaardige problemen oplevert. Even lijken we een regenzeil te missen, maar al snel blijkt dat deze onder één van de tenten ligt. We eten bij een restaurant twee hoeken van de straat verder: De Acker, o.i.d. ’s Avonds zitten we bij het hotel nog wat te ontspannen. We vangen nu ook de eerste glimp op van de sterrenhemel. Ik zie geen bekende sterrenbeelden.