Uitzicht op de rood-bruinkleurige rivier. ©Peter
’s Ochtends word ik pas om 8:00u wakker. Na het ontbijt beginnen we aan een wandeling met de naam "Giant Kingfisher Trail". Het begin is vlakbij de camping, dus we kunnen er lopend heen. Vervolgens lopen we stroomopwaarts langs het riviertje Touw of Touws. Het is een best zware wandeling en de natte bladeren, uitstekende boomwortels, omgevallen bomen, modder en regenbuitjes maken het er niet makkelijker op. Aan de andere kant is het wel fijn om door een echt bos te kunnen lopen. Het heeft iets weg van hoe ik me een jungle voorstel, hoewel het daar nog vochtiger zal zijn.
Uitzicht op de rood-bruinkleurige rivier. ©Peter
Dat ziet er niet al te stevig uit. ©Ruben
Bos. ©Peter
We vertrokken met het idee om halverwege de rivier over te steken en aan de andere kant terug te lopen. We kunnen de oversteek, die wel op het kaartje staat dat we bij de receptie hebben gekregen, niet vinden. We twijfelen ook of de oversteek wel herkenbaar zou zijn en of we niet gewoon door het water moeten lopen. We zien aan de overkant in ieder geval geen pad dat uitkomt bij de rivier. Twee Duitsers die we tegenkomen weten het ook niet. We besluiten nog "een stukje" door te lopen.
Hoe verder we lopen, hoe meer capriolen we uit moeten halen. Er lopen hier twee waterleidingen langs het pad en op sommige punten moeten we over de twee leidingen lopen, ons vasthoudend aan een ijzerdraadje dat blijkbaar als leuning moet dienen. Er is ook een stuk dat zo steil dat ze er maar een houten ladder gemaakt hebben. Aan het einde van de route dalen we af, moeten we een paar grote stenen op klauteren en worden we beloond met een bruinachtig uitziende waterval. We blijven hier even zitten om wat te eten en lopen dan dezelfde route weer terug. Dit gaat wat soepeler dan de heenweg. De oversteek over de rivier vinden we niet meer.
Niet toegankelijk voor rolstoelers. ©Martijn
Het einde van de wandeling: een bruine waterval. ©Peter
Nog een stukje slecht wegdek. ©Martijn
Om 15:00u lunchen we, waarna Ruben, Martijn en Mark de auto pakken en boodschappen gaan doen in George. Behalve de parelhoenen zijn er op deze camping ook een soort gele vogeltjes, die niet bepaald mensenschuw zijn. Ze gaan gewoon op tafel zitten om de broodkruimels van de borden te eten. Jammer dat er niet meer vlees aan zit. De camping wordt vandaag blijkbaar opgeknapt en we verbazen ons over de manier waarop dit gebeurt. Het gras wordt gemaaid met een tractor, waarna een groep van ongeveer 20-30 mensen begint te harken en het gras opruimt. Ook zijn er hele teams bezig om de stenen, die de begrenzing van de campingplaatsen aangeven, te verven. Eerst komt er een persoon die de steen met een soort bezempje ontdoet van vuil, waarna de steen geverfd wordt door de persoon met de gele of de persoon met de witte verf, al naar gelang de oorspronkelijke kleur van de steen. Een goede manier om werkgelegenheid te creëren, maar we betwijfelen of er veel/genoeg mee verdiend wordt.
Een geel vogeltje! ©Peter
Uitzicht vanuit te tent. ©Peter
Het waait hard deze middag, maar het is wel zonnig. De wind doet de tenten flink doorbuigen, maar ze houden het (nu nog wel...). We eten en blijven ’s avonds nog even rond het vuur zitten.
Het wordt vroeg donker. ©Peter