Dag 8 - zaterdag 4 november 2006 - Karoo, wandeling

Om 6:00u worden we wakker. Het is bewolkt. Vandaag zullen we naar Karoo rijden en we hopen dat het weer daar beter is. Aangezien ons reisdoel in de buurt van woestijn komt, houden we daar wel rekening mee. Mark belooft zijn pet op te eten als we in Karoo regen krijgen.

Bij het afbreken van de tenten begint het te regenen. We brengen de campingstekker weg en beginnen aan de rit. Ik rijd eerst. In George is er een omleiding, omdat er aan de weg gewerkt wordt (iets wat in Zuid-Afrika blijkbaar vaak gedaan wordt). We komen ook door Oudtshoorn, waar volgens Martijns reisgids iets van 97% van ’s werelds struisvogelpopulatie voorkomt. Dit lijkt inderdaad te kloppen: er zijn enorm veel struisvogelboerderijen, waar de struisvogels dicht opeengepakt in de weilandjes lopen. We rijden door en stoppen, heel toepasselijk, in het plaatsje De Rust. Vanaf hier rijdt Mark.

Dat is nog eens een rechte weg! ©Peter

Al snel rijden we door een bergpas en rijden langs Herriesklip, waar Martijn wel foto’s zou willen maken. We stoppen niet. De weg wordt recht. Erg recht. Het begint hier echt op woestijn te lijken. De regen stopt en de bewolking neemt af. Op een bepaald punt lijkt het ineens hard te gaan regenen als we een zwerm witte puntjes op ons af zien komen en hard getik op de auto horen. We concluderen bij nader inzien dat dit een zwerm insecten was. Als we bijna bij Karoo zijn, rijdt Martijn een stuk. We rijden het natuurpark in. Hier komen we meer van de zwermen witte puntjes tegen. Veel. Het blijken sprinkhanen te zijn en het zijn niet bepaald kleintjes. Onze voorruit blijft niet lang schoon. Verder zien we ook nog wat wild: struisvogels met kleintjes, een beest met horens en een schildpad.

Een echte struisvogel! ©Peter

Red hartebeest? ©Peter

Sprinkhanenplaag. Alle stipjes op de weg, in de lucht en op de voorruit zijn sprinkhanen... (Grote versie) ©Peter

We checken in, rijden naar de kampeerplaats en zoeken een mooi plaatsje uit om onze tenten op te zetten. Er zijn wat meer mensen dan in Wilderness, maar het is nog steeds rustig. Op deze camping hebben we geen last van parelhoenen die tussen de tenten door rennen, maar wel van schildpadden. Nou ja, ze rennen dan niet, maar ze lopen wel voor je voeten. Ook zitten er veel vogels. Vaak zijn ze mooi gekleurd, maar ze hebben hier ook de in Nederland wat bekendere huismussen. Het toiletgebouw is hier asociaal luxe en schoon. Er is zelfs een ruimte met een bad.

Ik wil niet opscheppen, maar dit vind ik toch wel een hele mooie foto. Merk vooral het vliegje op dat net boven het hoofd vliegt! ©Peter

Deze beestjes liepen gewoon tussen de tenten. ©Peter

Na de lunch beginnen we aan een wandeling, die vlakbij de camping begint. Het is hier droog en rotsachtig, een totaal andere wereld dan waar we gisteren nog in liepen. Als er geen vegetatie stond, zou het veel weg hebben van een Marslandschap. Zelfs de kleur van de stenen en het zand komt overeen. Het pad is best lastig te volgen en is alleen te zien doordat er op het pad net iets minder stenen liggen dan buiten het pad. Hoewel er geen hoge vegetatie staat, is van een afstand niet te zien waar het pad heen leidt. De wandeling is een aardige klim een heuvel op. Eenmaal boven gekomen hebben we een mooi uitzicht over de woestenij die zich om de camping uitstrekt. We maken foto’s. Ruben en Martijn gaan vanaf dit punt naar de top van een heuvel/berg, terwijl Mark en ik verder lopen en de heuvel weer afdalen. Er zitten hier ook flink wat sprinkhanen, maar het is een ander (kleiner) soort. Ze springen aan alle kanten weg als we er tussendoor lopen.

Uitzicht van boven. Daar ergens beneden tussen het groen is de camping. ©Peter

Nog een mooi vergezicht. ©Peter

Beneden aangekomen wachten we tot Martijn en Ruben weer terug zijn. We overleggen eerst wat we met het avondeten doen: boodschappen doen in Beaufort West, eten bij het parkrestaurant of eten wat we nog hebben. We kiezen voor het laatste, wat het goedkoopst is en de minste tijd kost. We besluiten wat door het park te rijden; er zijn een aantal routes die met de auto afgelegd moeten worden. De eerste leidt de bergen in en al snel zien we een aantal beesten staan. Het blijken kudu’s te zijn, waarvan we er later nog een paar zouden zien... We zien nog een aantal andere dieren waarvan we de naam niet goed weten. Het asfalt houdt op, wat inhoudt dat de auto hier niet verzekerd is. Martijn rijdt. Uiteindelijk zijn we bij het eind en op de terugweg stoppen we nog even bij een ravijn. Als Ruben de deur van de auto dicht wil doen, blijkt deze niet meer dicht te gaan. Er blijkt iets kapot te zijn. Fijn! Uiteindelijk weten we de deur dicht te krijgen door hem op te tillen en dicht te doen. We rijden langs de camping en gaan de andere kant op om nog een route te doen. We zien impala-achtige beesten en meer sprinkhanen. Dit zijn echt heftige zwermen en we beginnen bijna te denken dat het einde van de wereld nabij is. Martijn vindt het leuk om extra hard te rijden en Mark filmt. Teruggekomen bij de tenten zit de auto onder de sprinkhaanresten. We proberen ook onze deur te repareren. Er blijkt een schroef uitgevallen te zijn. We hebben niet het goede gereedschap om hem goed vast te zetten, maar voorlopig zit ie weer.

We eten. Er zijn wat meer mensen op de camping, waaronder uiteraard ook Nederlanders en Duitsers. We zouden ons later nog afvragen of er wel een plaats ter wereld is waar je geen Nederlanders en Duitsers tegenkomt. Waarschijnlijk niet. Maar oké, we worden dus aangesproken door een stel Nederlanders dat in Zuid-Afrika woont, omdat ze een schroevendraaier willen lenen. We krijgen te horen dat het regenachtige en koude weer voor deze regio niet normaal is. Ik weet niet of we nu blij moeten zijn of niet.

We gaan slapen. ’s Nachts worden we een aantal keer wakker door de enorme kou. Het voelt alsof we tegen het vriespunt aanzitten. Zelfs het pasgekochte deken en extra kleren helpen niet veel. Tegen de ochtend regent het even. Mark eet zijn pet niet op.

<< Index >>