Dolfijnen! ©Peter
Rond 6:30u worden we wakker. Vandaag vertrekken we uit Tsitsikamma; we moeten officieel om 9:00u van de camping zijn. We zitten te ontbijten als onze aandacht wordt getrokken door iets in de oceaan. Mensen blijven staan en kijken allemaal in dezelfde richting. Je voelt gewoon dat er iets bijzonders aan de hand is. En jawel! Dolfijnen! Een groep van ongeveer 10-15 dolfijnen zwemt vlak langs de kust. Ze lijken op zoek te zijn naar voedsel of zo; ze zwemmen niet bepaald door. Langzaam zwemmen ze van rechts naar links langs ons heen. We maken veel foto’s. Dat je dit soort dingen gewoon kunt zien terwijl je zit te ontbijten, maakt dit toch wel één van de meest spectaculaire campings die ik ooit gezien heb. Helaas moeten we hier weer weg.
Dolfijnen! ©Peter
Meer dolfijnen! ©Martijn
Weer dolfijnen... ©Martijn
Rond 9:00u vertrekken we naar het wildpark Addo Elephant. We rijden via Port Elizabeth. We hebben al besloten dat Ruben over twee weken hier vandaan via Kaapstad weer naar Nederland zal vliegen. Dit omdat hij vijf dagen vroeger dan wij in Nederland moet zijn. We hebben ook al een stukje van de reis na Addo Elephant gepland. Tot Addo Elephant hadden we alles al in Nederland gereserveerd. We besluiten het verblijf in Addo Elephant met één nacht te verlengen. Daarna vertrekken we naar een backpackers in St. Lucia, met een tussenstop bij een backpackers in Port St. Johns. Maar oké, zover is het nog niet. Martijn rijdt. Na Port Elizabeth stoppen we in Bluewater Bay om boodschappen te doen. Mark rijdt verder. Vanaf hier wordt de weg merkbaar slechter en het is hier duidelijk een stuk armer. Er zitten veel gaten in de weg. Al vrij snel komen we bij het park.
We checken in. Naast de receptie hangt een kaart van het park met daarop een aantal magneetjes die aangeven waar bepaalde interessante dieren, zoals leeuwen of de zwarte neushoorn, vandaag gezien zijn. Erg handig. We schrijven ons ook maar meteen in voor twee game drives, waarbij je in een open wagen met een gids in het park op zoek gaat naar wild. We doen er eentje morgenochtend vroeg en eentje op de avond de dag erna. Dan gaan we op zoek naar een campingplaats. De plekken zijn erg klein, met weinig beschutting tegen de zon. Het is heet. We weten niet precies hoe heet, maar het lijkt boven de 30 graden uit te komen. Het is zelfs zo warm dat ik er acute buikkrampen van krijg. Dit valt echt tegen. De haringen krijgen we bijna de grond niet in. Ik zie er niet naar uit om hier de komende drie dagen door te brengen. We zetten de tenten op en gaan in een hoekje tegen de struiken zitten lunchen. Na de lunch ontdekken we dat er een eindje verderop nog een betere plek is. Deze plek ligt onder een aantal bomen en is een stuk ruimer. Enig puntje is dat het pad naar de campingkeuken midden door deze plek loopt, maar daar zouden we niet veel last van hebben. We verplaatsen snel onze tenten, voordat iemand anders onze vondst inpikt. Het is op deze camping trouwens flink druk. Misschien komt het door het weer, misschien omdat hier meer te zien is. Het doet me in ieder geval denken aan een Nederlandse camping.
Nadat we gesetteld zijn, stappen we in de auto en beginnen aan een ritje door het park. Martijn rijdt. We rijden bij de ingang door een hoog hek. In het park mogen we niet uit de auto stappen (er lopen leeuwen), is de maximum snelheid 40 km/u en hebben mestkevers voorrang. We zien flink wat dieren: olifanten, kudu’s, egyptische ganzen, kudu’s, wrattenzwijnen, kudu’s, red hartebeesten, kudu’s, vervetapen (groene meerkatten), kudu’s en struisvogels. Ja, we zien veel kudu’s. We merken dat het een beetje begint te vervelen als je veel exemplaren van één bepaalde soort ziet. Je vindt ze dan niet meer interessant en hebt niet meer de neiging om naar je fototoestel te grijpen. Vanaf nu zal ik dit het kudu-syndroom noemen.
Olifant en kudu. ©Peter
Groepje olifanten. ©Peter
Wrattenzwijn. ©Martijn
Uitzicht over het park. ©Peter
Vervet monkeys. ©Peter
Hé! Een kudu! ©Peter
We benutten onze tijd. Om 18:00u gaat het hek dicht. We hebben nog een paar minuten speling. We eten in het donker. We gaan vroeg naar bed, zodat we er morgen vroeg uit kunnen.