Aaaahhh, wat lief! ©Martijn
Om 5:00u gaat de wekker, maar ik ben al eerder wakker door geluiden van andere mensen die wakker zijn. Het is al vrij druk zo vroeg in de ochtend. We eten een boterham en staan om 5:45u klaar om met onze eerste game drive mee te gaan. De auto is een soort kruising tussen een jeep en een kleine vrachtwagen. Er moet nog een grotere wagen gehaald worden, omdat zich onverwachts meer mensen hebben aangemeld. De wagen is open en ons wordt verteld om vooral niet uit de wagen te gaan hangen. Ook moeten we stil zijn als we dichtbij de dieren komen. Om 6:00u vertrekken we.
De zon is al op, maar het is nog enorm koud, bijna net zo koud als in Karoo. Gelukkig had ik me erop voorbereid. Behalve veel kudu’s, waar we gelukkig na een paar keer niet meer voor stoppen, zien we een aantal leuke dingen. Zo staat er op een bepaald punt een groep olifanten met een paar kleintjes voor ons op de weg. Het is echt een aandoenlijk schouwspel hoe de kleinste een beetje onhandig heen en weer loopt en niet goed lijkt te weten wat hij nou met die slurf moet doen. We blijven even staan kijken; Mark filmt. Het heeft wel wat om zo dicht langs olifanten te rijden terwijl er helemaal niets tussen zit.
Aaaahhh, wat lief! ©Martijn
Snel achter mama aan! ©Martijn
Stokstaartjes! ©Peter
Tegen het einde van de rit zien we nog een paar stokstaartjes lopen. Hoewel we best wat gezien hebben, viel het toch een beetje tegen. We hadden er eigenlijk op gehoopt dat we spectaculairdere dieren zoals leeuwen of zwarte neushoorns zouden zien. De toelichting door de gids was ook niet echt uitgebreid, hoewel we nu wel weten dat wrattenzwijnen hun staart omhoog houden als ze rennen, zodat ze elkaar kunnen zien in het hoge gras. Kijk, dat is nog eens informatie waar je iets aan hebt. Rond 8:00u zijn we weer terug.
We ontbijten en het wordt snel warmer. Mark en Martijn pakken de auto en gaan weer door het park rijden. Ruben en ik blijven even relaxen bij de tenten. Tussen de middag eten we warm om te voorkomen dat we ’s avonds weer in het donker moeten eten. Een extra factor die hier meespeelt is dat er veel vliegende beestjes zitten die in het donker op de lampen afkomen. Niet bepaald fijn bij het eten.
Zebrapaard. ©Martijn
’s Middags gaan Ruben, Martijn en ik weer in de auto door het park rijden, op zoek naar de zwarte neushoorn. Martijn rijdt. Op een bepaald punt zien we eland-achtige dieren. Ze staan een eindje weg, maar ook met de verrekijker kunnen we het er niet over eens worden wat het nu voor beesten zijn. Dan kijken we achter ons. Daar zien we iets dat ons nog een keer achterom doet kijken. Er komt een kudde olifanten recht op ons aflopen! En niet zo’n kleine kudde ook! In stoffige mist komt de kudde van ongeveer 30 dieren op ons af. We besluiten een stukje verder te rijden, zodat we niet recht in het pad staan. Dit is echt iets wat je niet vaak ziet in je achteruitkijkspiegel. We zetten de auto een beetje in de kant, zodat de olifanten over de weg langs onze auto kunnen lopen. Langzaam lopen ze voorbij, vlak langs de auto. Uiteindelijk lopen ze een stukje verder weer van de weg af. Wauw. Dat was wel één van de hoogtepunten tot nu toe. We rijden verder en zien nog een struisvogelei, zebra’s, wildebeesten en veel vogels. Om 18:00u zijn we weer terug.
Achterom kijkend, zien we dit op ons af komen. ©Peter
Dat zijn véél olifanten. ©Peter
Vlak langs de auto. ©Peter
Net de spiegel er niet af. Merk ook de weerspiegeling in de spiegel op. ©Peter
En daar gaan ze. ©Peter
Dat is nog eens een ei. ©Peter
We eten brood en blijven nog een tijd lang zitten drinken. We hebben het vooral over politiek, lingo en apeldoornreclames. Niet ver weg ligt een spoorlijn en af en toe dendert er een goederentrein voorbij. Er trekt een soort mist op, waardoor we geen sterren zien. Vlakbij horen we jakhalzen hun geluid maken. Een soort janken is het. Een akelig geluid. Wel een aparte sfeer. We, nou ja, ik, zie een mysterieus gestreepte staart achter de tenten schieten en we hebben lol over een doosje lucifers. Lang verhaal. Rond 23:00u liggen we in bed.