Mark en Martijn zijn al eerder bij de backpackers geweest waar we verblijven. Om een paar jaar oude traditie te doen herleven, gaan we bij de Wimpy’s ontbijten. Ja, ze hebben er ook gezond eten, hoewel de keuze dan een stuk beperkter is. We pinnen meteen wat geld, waarna we naar een winkel lopen waar je je kunt inschrijven voor walvistochten e.d. Het is duur en we krijgen te horen dat zij de enige zijn die hier een vergunning hebben om dit soort tochten te doen. Het is wel erg veel geld voor een boottocht. Martijn vindt het zo veel, dat hij al zeker niet mee wil. Voor Ruben is het misschien de enige kans om walvissen te zien (omdat hij er niet tot het einde van de reis bij zou zijn), ik wil in ieder geval niet met die gast van gisteren mee en Mark vind het allemaal wel goed. We besluiten dat we met z’n drieën, zonder Martijn, gaan en schrijven ons in. De enige tocht waar nog ruimte is, vertrekt de volgende dag al om 5:15u. Om 5:30u zou de boot gelanceerd worden. Wat ik me precies bij een bootlancering voor moet stellen, weet ik niet, maar dat zullen we morgen wel zien. We schrijven ons ook in voor een boottocht over het merengebied, waar nijlpaarden en krokodillen zitten. Die tocht zullen we ook morgenochtend doen.
We haasten ons nu, omdat we vandaag, niet helemaal zoals gepland, door het Hluhluwe wildpark willen gaan rijden. Het is nog een flink eindje rijden voordat we bij het park zijn: ongeveer een half uur. We kopen een kaartje, waarna we het park met de auto in mogen. Martijn rijdt. We rijden eerst naar een plek waar neushoorns gezien zouden zijn. En ja hoor, ze staan er! We blijven even staan kijken, voordat ze er vandoor gaan. Meteen zien we aan de andere kant een paar zebra’s staan. En verderop staan ook nog giraffes! Verder stikt het er van de gems-achtige beesten. We zijn amper een kwartiertje in het park en we hebben bijna alles al gezien. We zouden ook niet veel meer zien de rest van de dag. Verderop zien we nog even een aap in een boom slingeren.

Neushoorns. ©Peter

Zebra's. ©Peter

Giraffes. ©Peter

Wat is dit ook alweer? ©Peter
Ook zien we wrattenzwijnen. Een groepje kleine wrattenzwijntjes durft het hol niet uit, omdat we te dichtbij staan. Uiteindelijk komen ze naar buiten en rennen naar hun pappie en mammie. We rijden door. Dan zien we plotseling een aantal auto’s stil staan. We proberen te ontdekken waar iedereen nou naar kijkt. Je kunt uit de richting van de verrekijkers wel iets afleiden, maar het blijft toch moeilijk. Ik pak m’n verrekijker en begin te zoeken. Plotseling verschijnt er een leeuw in mijn blikveld. Een leeuw! Eindelijk! Het is een vrouwtjesleeuw, die in haar eentje in het gras zit. We maken een paar foto’s en blijven staan kijken. Uiteindelijk rijden we verder. We hebben nu alles behalve het luipaard van de big 5 gezien. We rijden verder en zien vooral veel vogels.

Wrattenzwijn. ©Peter

Leeuw! ©Peter
Uiteindelijk stoppen we bij een picknickplaats, waar we op eigen risico uit de auto mogen. Er staat geen hek omheen en we zitten niet eens zo heel ver van de plek waar we de leeuw zagen. Wel staat er een bordje dat we moeten oppassen voor olifanten, nijlpaarden, wildebeesten, leeuwen, luipaarden en hyena’s. Met een raar gevoel lunchen we. Dan rijden we verder. We zien wel wat mooie uitzichten, wildebeesten in de verte, wat bavianen, maar dat was het wel ongeveer. Vier uur nadat we het park inreden, rijden we het weer uit. (Niet superinteressant feitje: dit is het noordelijkste punt in Zuid-Afrika dat we deze reis zullen bereiken. Vanaf hier voelt alles een beetje als de terugreis. We hebben trouwens al ongeveer 3000 km op de teller staan.) Ik rijd terug naar St. Lucia.

Je mag uitstappen, maar pas wel op voor olifanten, neushoorns, wildebeesten, hyena's, leeuwen en luipaarden. ©Peter

Deze weet ik ook niet meer. ©Peter
We doen boodschappen bij de spar en koken zelf. ’s Avonds lees ik nog wat. We gaan vroeg naar bed, aangezien we morgen om 5:15u klaar moeten staan.