De ideale campeerplaats. De bomen stonden precies ver genoeg uit elkaar om de waslijn tussen te hangen. ©Peter
We zijn laat wakker en we twijfelen hoe we deze dag gaan indelen. Martijn en Ruben willen nog wel een wandeling maken, maar Mark en ik hebben daar geen zin in. Op onze camping is ook een golfterrein en dan bedoel ik geen midgetgolf. Mark en mij lijkt het wel leuk om dat eens te proberen, omdat we beide nog nooit gegolft hebben en we vinden dat je dat toch eens gedaan moet hebben als je op een camping in de bergen in Zuid-Afrika staat. We moeten ook weer boodschappen doen vandaag, omdat we het met de boodschappen die we nu hebben, niet gaan halen tot de volgende dag. We besluiten om eerst met z’n allen boodschappen te gaan doen in Nottingham Road. Dit is dus weer twee keer meer dan een half uur rijden en dan komt de tijd er nog bij dat we boodschappen doen. Het is lunchtijd als we weer terugkomen bij de tenten.
We hebben weer een bespreking over hoe we de reis gaan voortzetten. Een belangrijk punt is dat we maandag rond het middaguur in Port Elizabeth moeten zijn. Ruben zal dan namelijk met het vliegtuig naar Kaapstad vliegen en daar vandaan terug naar Schiphol. Het komt erop neer dat we uiterlijk zondagavond in Port Elizabeth willen zijn. Van hier naar Port Elizabeth is best een stuk rijden. Bijkomend punt is dat we door het arme gebied moeten rijden en hier willen we niet overnachten. We zien het niet zitten om weer het hele stuk naar Port St. Johns te rijden, wat ongeveer halverwege het arme gebied ligt, maar niet op de route. Eén optie is om vrijdag tot vlak voor het arme gebied te rijden, zaterdag tot net na het arme gebied en zondag naar Port Elizabeth. Een nadeel hiervan is dat we drie dagen achter elkaar moeten rijden. Weliswaar minder lang, maar dan hebben we hooguit één dagdeel per dag over om nog wat te doen. We blijven liever een hele dag op één van de plaatsen. We besluiten om morgen tot vlak voor het arme gebied te rijden, de dag erna vroeg op te staan en in één keer naar Port Elizabeth te rijden en daar twee nachten te verblijven. Een ander issue is het weer en het camperen. In de auto op weg naar de Drakensbergen hoorden we dat er in Durban en omstreken flink wat wateroverlast was geweest op de laatste dag dat we in St. Lucia zaten. De voorspelling was dat het tegen het einde van de week (morgen dus) weer slecht weer zou gaan worden, met mogelijke wateroverlast. We zien het niet zitten om hier met onze tenten in te staan en besluiten om morgen in een backpackers hotel te overnachten. We laten Mark bellen voor een reservering. Het blijkt nog vrij lastig te zijn, omdat veel hotels vol zitten. Uiteindelijk vindt hij een plek in een backpackers hotel in Melville met de naam "Banana Beach".
De ideale campeerplaats. De bomen stonden precies ver genoeg uit elkaar om de waslijn tussen te hangen. ©Peter
Ruben en Martijn nemen de auto naar het Kamberg park om daar een wandeling te maken. Mark en ik lunchen eerst. Terwijl we zitten te eten, komt er een muis/rat/hamster-achtig beest kijken of er iets te halen valt, maar deze is al snel weer weg. Na de lunch lopen we naar de receptie, waar we onze golfclubs gaan ophalen. Er wordt ons verteld dat we 30 rand (30 eurocent) moeten betalen voor elke bal die we kwijtraken. We krijgen ook een scorekaart met een plattegrondje van het terrein. Die zal goed van pas komen, wat we hadden nog geen golfbaan gezien. Al snel komen we bij de plek van de eerste afslag. We kunnen vanaf dit punt de hole niet zien, dus we slaan de bal maar in de richting waar we denken dat de hole zit. Meteen de eerste bal die ik sla, verdwijnt ergens in de bosjes aan de rand van de baan. Ondanks het feit dat de bal geel is, vinden we hem niet meer terug. Een aantal kluiten gras verder, komen we dichterbij ons doel en komt de vlag van de eerste hole in zicht. Een aantal keer verdwijnt de bal in de bosjes. Wat dat betreft, heeft golfen veel weg van paaseieren zoeken. We lopen naar de tweede hole. Hier verspeel ik de voorsprong die ik bij de eerste hole heb opgedaan. Bij de derde hole hebben we extra handicaps. Bij het afslagpunt is iemand bezig het gras te maaien en als we bij de hole komen, staat er een gazonsproeier het gras te bevochtigen. Deze wordt uitgezet en weggehaald door een behulpzame tuinman. We rusten even uit.
Tot aan de achterste bomen is dit het terrein van de camping; het grootste deel is een golfbaan. ©Peter
Daar zijn we bezig. ©Peter
De dag begon bewolkt, maar nu is het heet en erg zonnig. Na de vierde hole nemen we wat foto’s als bewijs en besluiten we ermee te stoppen. Het is nog flink vermoeiend om in deze hitte in de zon te lopen. In totaal ben ik vier ballen kwijtgeraakt en Mark één. We leveren de clubs en de resterende ballen in, kopen nog wat brandhout en gaan voor de tenten wat zitten relaxen. Sneller dan verwacht komen Ruben en Martijn weer terug. Ze hebben een mooie wandeling gemaakt. Hij was wat korter dan verwacht en de echte lange wandelingen konden alleen met gids gedaan worden. Uiteindelijk zijn ze tot een waterval gekomen, waar ze een tijd hebben rondgeklauterd.
Een foto tijdens de wandeling van Martijn en Ruben. ©Martijn
Nog eentje. ©Martijn
Nog een sprinkhaan-achtig beest. ©Martijn
We eten relatief vroeg. Er lijkt een grote onweersbui aan te komen en we zien ’s avonds behoorlijk wat lichtflitsen, maar verder hebben we er geen last van. Volgens onze buurman in het best vreemd dat het zo lang niet onweert; normaal onweert het elke dag. Ik vind het wel jammer, maar we zouden later nog wel wat onweer zien... ’s Avonds bouwen we het grootste vuur tot nu toe, omdat we in ieder geval de komende paar dagen waarschijnlijk geen vuur meer zullen maken.
Ook deze avond maken we een aardig vuurtje. Om te voorkomen dat de camera smelt, sta ik op 20 meter afstand. Nou oké, zo erg was het ook weer niet. ©Peter