Hermanus vanuit het hotelraam. ©Peter
We ontbijten in de achtertuin van het hotel. Er staat dan nog wel gratis koffie en thee, maar daar houdt het op. We laden in en beginnen wat rond te rijden, op zoek naar de straat waar we moeten zijn vanavond. We rijden een paar rondjes, maar uiteindelijk blijkt de straat niet ver van ons eerste hotel te zijn.
Hermanus vanuit het hotelraam. ©Peter
We parkeren de auto bij de baai, ook op loopafstand van beide hotels. Er loopt een wandelpad wat dichter bij de zee, waar we wat rondlopen en foto’s nemen van de hoog opspattende golven. De lucht is vandaag strakblauw en het is lekker warm. Niet te warm, niet te fris, lekker windje, vrijwel perfect dus. Verderop staat een grote groep mensen, een deel langs de weg en een deel op een rotsenpartij, naar de zee te kijken. Walvissen? We gaan er ook heen, met onze camera’s in de aanslag. Er blijkt inderdaad een walvis vlakbij de oever te zitten. Af en toe laat hij zich zien. Ik weet er één foto van te maken. Iedereen wacht af, maar er is niet veel meer van te zien. Een stuk verderop springt er wel een walvis hoog uit het water. Volgens mij zijn het er zelfs twee. Ik maak een paar foto’s. Het is best moeilijk om precies op het goede moment op het knopje te drukken. Maar oké, uiteindelijk zitten er wel een paar aardige foto’s bij. Het is toch wel fijn om foto’s van walvissen te kunnen nemen terwijl je in de warme zon staat met vaste grond onder je voeten. Heel anders dan anderhalve week geleden.
Deze is van Martijn. Niet echt herkenbaar, maar het ís een walvis. ©Martijn
Walvis! (voorkant) ©Peter
Walvis! (achterkant) ©Peter
We lopen weer verder, zien nog wat bijzondere dingen, waaronder dassies die tussen de rotsen rondlopen en twee felroze bussen met Zweedse toeristen. We lopen ook nog even op een souvenir-markt en in een cd-winkel. Daarna gaan we weer richting de auto om te lunchen.
Na de lunch gaan we naar een internetcafé waar we net langs zijn gelopen. Het is immers alweer anderhalve week geleden dat we het thuisfront op de hoogte hebben gebracht van onze belevenissen. Het internet is hier verassend snel, in ieder geval in vergelijking met dat in St. Lucia. Ik stuur een mailtje, terwijl Martijn zijn mediadrive checkt die wat vreemde foutmeldingen geeft. Nadat we betaald hebben, lopen we weer naar de zee. Hier blijven we lang zitten kijken naar de opspattende golven en de opspringende walvissen. Het is allemaal erg rustgevend. We zien zoveel walvissen dat het kudu-syndroom weer naar boven komt. Met andere woorden: hoe mooi het ook is, het begint een beetje te vervelen. Daarna gaan we richting ons nieuwe onderkomen.
Krachtige, doch rustgevende golven. ©Martijn
Weer een walvis. ©Martijn
Als we binnenkomen, lijkt Hermanus backpackers in ieder geval al meer op een backpackers dan ons vorige verblijf. Het ziet er gezellig uit, de backpackers hangen op de bank voor de tv en de mensen zijn aardig. En er is een puppy! Aaaaahhh, wat lief! Later blijkt er ook nog ergens een klein katje rond te lopen. Maar oké, we checken in. Onze kamer, of liever gezegd: huisje, is echt asociaal luxe. Er staat een tweepersoonsbed, een stapelbed, een bank, we hebben een eigen badkamer, een eigen keuken met koelkast, oven, elektrisch fornuis, waterkoker en magnetron en voor ons huisje staat ook nog een picknicktafel. En dan betalen we hier maar 10 euro per persoon per nacht voor, bijna de helft wat we voor ons vorige hotel betaalden! We besluiten meteen dat we hier de volgende nacht ook nog willen blijven. We bespreken ook wat we de volgende dag willen gaan doen. We kunnen ons inschrijven voor een mini-sharktrip. Daarbij ga je in een bootje de oceaan op om walvissen, zeehonden en haaien te bekijken. Het heet een mini-sharktrip, omdat je bij een normale sharktrip ook in een kooi onder water naar de haaien kunt kijken. Nu gaan we alleen in de buurt van dit soort boten varen en hopen we dat we er wat van kunnen zien. Ik twijfel een beetje, omdat het toch ruim 40 euro is en de kans dat we haaien zullen zien niet 100% is. Daarnaast vrees ik ook weer voor zeeziekte. Maar uiteindelijk wil ik ook wel mee. Ik ben hier nu toch; over een week ben ik weer in het koude Nederland zonder haaien. We schrijven ons in.
Aaahhh, wat lief! De puppy bij de backpackers. ©Peter
En een lief poesje! ©Mark
Martijn en Mark gaan nog boodschappen doen en ’s avonds koken we zelf. Het wordt langzamerhand belangrijk om onze dingen op te gaan maken, omdat we overmorgen al onze campingspullen moeten inleveren. Dan hebben we dus ook geen koelbox meer. Het lijkt erop dat Mark en Martijn flink door moeten drinken qua bier om hun voorraad op te maken. ’s Avonds drinken we nog wat in de bar en gaan we al rond 22:00u slapen.